Dalawang bagay ang nais kong bigyan ng pansin, katibayan at katiyakan, ganyan daw ang pananampalataya, sa ibang salita ang sumasampalataya ay hindi umaasa lamang na ang kanyang sinasampalatayaan ay mangyayari, kundi siya ay may katibayan na iyon ay mangyayari. At bigama iyon ay hindi nakikita siya ay may katiyakan sa katotohanan noon.

Ang salitang KATIYAKAN ay galing sa salitang Griego na ginagamit patungkol sa titulo. Halimbawa, bumili ka ng isang lote bigama hindi mo pa nakikita bibigyan ka ng mga kasulatan na lalagdaan mo gayundin ang nagbili. Pagkatapos niyon, ang lupa ay pag-aari mo na, ngunit hindi mo pa nakikita iyon at paano iyon magiging iyo?maaring may magtanong, tama, ngunit hawak hawak ka ng katibayan, ang mga papeles at sagot mo ang buong katibayan.

Walang pagkakaiba sa pananampalataya sa DIYOS kung pag-uusapan. May dalawang bahagi ang pananampalatayang ito at kung wala ang isa, ang pananampalataya ay hindi maaaring maging ganap.Ang una ay may kinalaman sa isipan, alam mo ang iyong sinasampalatayaan ay totoo. Ang pangalawa ay may kinalaman sa puso, nagtitiwala ka sa alam mong totoo.

Narito ang isang halimbawa para maginf malinaw ang ibig kong sabini. Ipalagay nating kayo ay may isang lugar na gustung-gustong pagbakasyunan, balita ang kagandahan ng lugar na iyon na dinadalaw ng maraming turista mula sa iba-ibang lugar at bansa, pagkatapos dumating ang pagkakataon na kayo ay nakapg-ipon nang sapat at dala ninyo ang isang malaking maleta na punong-puno ng iyong mga kakailanganin para sa inyong bakasyon, nagtungo kayo sa istasyon ng bus patungo sa inyong pupuntahan, ngunit kayo ay nag-aalangan ng sumakay dahil sa naisip ninyong bago kayo masiraan sa daan o maaksidente, kaya kinausap ninyo ang tsuper at tiniyak niya na doon nga kayo pupunta at walang diperensya ang sasakyang kanyang minamaneho. Sinabi rin niya na siya ay isang maingat na tsuper at wala pa siyang aksidenteng nangyayari.At sa kabila noon ay hindi ka pa rin sumakay.

Ganyan ang karaniwang ginagawa ng tao sa DIYOS, naniniwala tayo sa kanya na ang kanyang salita ay totoo ngunit hindi tayo naniniwal na nang sapat upang ipagkatiwala natin ang ating sarili sa kanya. Hindi kailanman nagbabago ang isip ng DIYOS sa kanyang mga pangako. Lagi niyang tinutupad ang mga iyon. Ang batayan n gating pananampalataya ay ang mga katangian ng Diyos at ang isa roon ay ang kanyang katapatan.